![]() |
Troponin T
โทรโพนิน ที
Cardiac-specific Troponin T
TnT
CK, CK-MB, Myoglobin, Cardiac biomarkers
การสั่งตรวจโทรโนทิน ที (Troponin T, TnT) เพื่อใช้ในการวินิจฉัยโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดและการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อหัวใจ
ทีเอ็นที (TnT) เป็นส่วนประกอบของโปรตีนชนิดหนึ่ง เรียกว่าคอนแทรคไทล์โปรตีน (contractile proteins) ซึ่งมีหน้าที่ในการควบคุมการหดตัวของกล้ามเนื้อลาย โทรโพนิน (troponin) แบ่งเป็น 3 ชนิด คือ โทรโพนินซี (Troponin C), โทรโพนินไอ (Troponin I) และโทรโพนินที (Troponin T)
ทั้งทีเอ็นที (TnT) และทีเอ็นไอ (TnI) มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำ ซึ่งในคนปกติตรวจไม่พบในกระแสเลือด แต่จะเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน และในอัตราส่วนที่มากกว่า เอนไซม์หัวใจอื่น ๆ เมื่อกล้ามเนื้อหัวใจบาดเจ็บ เนื่องจาก ทีเอ็นที (TnT) และทีเอ็นไอ (TnI) มีโครงสร้างที่แตกต่างไปจากทีเอ็นที (TnT) และทีเอ็นไอ (TnI)ของกล้ามเนื้อลาย
โทรโพนินจากหัวใจ (Cardiac troponin) จะถูกหลั่งออกมาในกระแสเลือด ประมาณ 3-4 ชั่วโมงหลังจากมีอาการเจ็บหน้าอกและทีเอ็นที (TnT) และทีเอ็นไอ (TnI) จะอยู่ในกระแสเลือดได้นาน 10-14 วัน และ 7-10 วัน ตามลำดับ ดังนั้นโทรโพนิน (troponin) จึงไม่ใช่ตัวชี้บ่งของหัวใจในช่วงต้น (early cardiac marker) ในกรณีที่ผู้ป่วยมาโรงพยาบาล 1-3 ชั่วโมงหลังจากมีอาการเจ็บหน้าอก ควรส่งตรวจตัวชี้บ่งหัวใจ (cardiac marker) ที่มีความไวสูงกว่าเช่น ไมโอโกลบิน (myoglobin) อย่างไรก็ตาม ไมโอโกลบิน มีความจำเพาะต่ำอาจเกิดผลบวกปลอมได้ในผู้ป่วยที่มีการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อโครงร่าง (skeletal muscle demage) และโรคไตวายเรื้อรัง (chronic renal failure)
ข้อเสียอีกอย่างของโทรโพนินจากหัวใจ (cardiac troponin) คือ จะอยู่ในกระแสเลือดได้นาน ทำให้เมื่อเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายซ้ำ (reinfraction) จะแยกได้ไม่ชัดเจนเพราะระดับของโทรโพนิน (troponin) ยังคงมีอยู่ในกระแสเลือดจากการเกิดกล้ามเนื้อหัวใจตายครั้งแรก (first infraction) ซึ่งในกรณีนี้ควรตรวจตัวบ่งชี้หัวใจ (cardiac marker) ที่อยู่ในกระแสเลือดได้ไม่นานเกิน 1-2 วัน เช่น ไมโอโกลบิน หรือซีเคเอ็มบี (CK-MB)
การทดสอบโทรโพนิน (troponin) มักจะสั่งเมื่อสงสัยว่าผู้ป่วยมาด้วยภาวะหัวใจวาย เมื่อมาที่ห้องฉุกเฉินแล้วอาจต้องตรวจซ้ำที่ 6 และ 12 ชั่วโมงในภายหลัง บางครั้งทีเอ็นที (TnT) จะสั่งตรวจร่วมกับการทดสอบอื่น ๆ เช่นซีเค (CK), ซีเคเอ็มบี (CK–MB) หรือไมโอโกลบิน โดยทั่วไปการตรวจครั้งที่สองหรือสาม ใช้ทดสอบในรอบระยะ 12 ถึง16 ชั่วโมง
ประโยชน์ของทีเอ็นที (TnT) ในการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด (acute coronary syndrome) และภาวะอื่น ๆ ที่มีการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อหัวใจ คือใช้ในการวินิจฉัยโรคโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน (AMI) โดยเฉพาะในกรณีที่มีการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อโครงร่างร่วมอยู่ด้วย หรือในการวินิจฉัยย้อนหลัง (retrospective diagnosis) ใช้ในการวินิจฉัยและพยากรณ์กลุ่มโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ ใช้ในการบอกภาวะการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อหัวใจอื่น ๆ เช่น กล้ามเนื้อหัวใจอักเสบ (myocarditis) และโรคหัวใจวาย (congestive heart failure) ใช้ในการติดตามภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นหลังการรักษา
เลือดจากหลอดเลือดดำที่แขน
โดยปกติ ระดับโทรโพนินที (troponin T) จะต่ำดังนั้นระดับทีเอ็นที (TnT) ที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยอาจบ่งชี้ถึงหัวใจบางส่วนเกิดความเสียหายได้ ระดับทีเอ็นที (TnT) ที่สูงขึ้นมากบ่งชี้ว่าผู้ป่วยมีภาวะหัวใจวายหรือมีความเสียหายเกิดขึ้น เมื่อผู้ป่วยมีอาการปวดหน้าอก แต่ค่าทีเอ็นที (TnT) ปกติก็มีแนวโน้มว่าไม่ได้มาจากหัวใจ
หลังจากมีอาการหัวใจวายระดับทีเอ็นที (TnT) ยังคงสูงเป็นเวลา 1–2 สัปดาห์ การทดสอบทีเอ็นที (TnT) จะไม่มีผลกระทบแม้เกิดความเสียหายกับกล้ามเนื้อส่วนอื่น ๆ การฉีดยา อุบัติเหตุ และยา ที่สามารถทำให้กล้ามเนื้อบาดเจ็บ แต่ระดับทีเอ็นที (TnT) สูงอาจเกิดขึ้นจากการออกกำลังกายอย่างหนัก
ห้องปฏิบัติการเคมีคลินิค